7. Toekomst                                                        > hoofd-inhoudsopgave 

De muziektherapie in Nederland heeft de afgelopen 15 jaar belangrijke ontwikkelingen doorgemaakt. De wetenschappelijke onderbouwing kende verschillende accenten. Sommigen trachtten de muziektherapie te profileren door haar te beschrijven met een aan de muziek ontleende terminologie, ervan uitgaande dat het stimuleren van muzikale expressie en vormgeving impliciet therapeutisch is. Anderen daarentegen probeerden de muziektherapie vaste voet onder de grond te geven door haar te verbinden met een gerenommeerde psychotherapie of door de overeenkomst tussen verschillende methoden van muziektherapie en bestaande psychotherapeutische scholen bloot te leggen.  

Daarbij was het, net als in het buitenland, soms zo dat in het geval waarin slechts in muzikale termen werd gesproken de psy-chische en therapeutische aspecten naar de achtergrond verdwenen en in die gevallen waarin bestaande psychotherapieën te hulp werden geroepen het muzikale element tekort schoot.  

De laatste jaren vond een verschuiving plaats van het denken in globale methodisch concepten - een methode die bij uiteenlopende stoornissen kan worden toegepast - naar behandelwijzen die specifieker aansluiten bij bepaalde stoornissen en handicaps.  

In de toekomst zou de muziektherapie nog meer moeten worden afgestemd op de specifieke kenmerken van de stoornissen en handicaps. Blijvende aandacht moet worden besteed aan de theorievorming en het onderzoek rond de specifieke en niet-specifieke factoren in de muziektherapie. Onvermijdelijk zal dit leiden tot het zelfstandiger worden van de muziektherapie, al hoeft - mits deze zelfstandigheid gewaarborgd is - de band met de creatieve therapie niet doorgesneden te worden.  

Daar opleidingen in Nederland op HBO-niveau plaatsvinden zal het nodig zijn te streven naar een structurele voorziening binnen een nederlandse universiteit die het mogelijk maakt dat universitaire studenten participeren in de theorievorming en het onderzoek op het terrein van de muziektherapie. De door de hogescholen georganiseerde Post-HBO cursussen vormen een belangrijke aanvulling van de HBO-opleiding richting onderzoek.  

Het is echter absoluut noodzakelijk dat, net als in het buitenland, in Nederland de muziektherapie een plaats binnen de academische wereld verovert.  

Op de werkplek zullen muziektherapeuten hun eigen vak moeten profileren op een wijze die voor beroepsbeoefenaars die in de reeds gevestigde therapeutische beroepen werden opgeleid over-tuigend en verstaanbaar is. De taal die hiervoor nodig is moet een verbindend karakter dragen hetgeen mogelijk is door het specifieke karakter van de muzikale processen te relateren aan psychische en therapeutische processen die bekend zijn bij andere therapeuten.  

Voorkomen moet worden dat er een statusverschil ontstaat tussen het psychotherapeutische en ortho(ped)agogische werken.  

Zo'n statusverschil zou voorbijgaan aan het feit dat in de ortho(ped)agogische werkvelden het werk van de muziektherapeut vaak psychotherapeutische kenmerken vertoont, maar bovenal ook geen recht doen aan de ortho(ped)agogische muziektherapie.  

De rol van het register als kwaliteitsbewaker zou verstevigd moeten worden en het beroep van muziektherapeut zou zich moeten ontwikkelen tot een door wetgeving beschermde professie.  


> home page "Spelenderwijs"                                            > hoofd-inhoudsopgave